Konkurs Główny – blok V

pokaz festiwalowy:

4 października 2021 / poniedziałek
17:00
Kino Meduza

wstęp wolny

17:00/ Kino Meduza

Blok 5 – 111 minut

F: „Ostatnie dni lata” reż. Klaudia Kęska 28 min
Letnią sielankę w dobrze prosperującej rodzinnej winnicy przerywa atak na jedną z młodych pracownic sezonowych – Yanę. Relację ofiary może potwierdzić tylko jedna osoba: jej przyjaciółka Tosia. Nastolatka staje przed trudnym moralnym wyborem pomiędzy sprawiedliwością, a ochroną swoich bliskich. Co wybierze -mając świadomość, że każda z dróg będzie nieść za sobą bardzo poważne konsekwencje?

D: „Stolen fish. Kiedy zabraknie ryb” reż. Gosia Juszczuk 30 min
W Gambii, najmniejszym kraju kontynentalnej Afryki, zaczyna brakować ryb. Odkąd pojawiły się tam chińskie fabryki mączki rybnej – większość z nich przerabiana jest na karmę dla zwierząt, wysyłaną do Chin i Europy. Mimo protestów wielki neokolonialny biznes kwitnie, a obietnice nowych dróg i setek miejsc pracy okazują się złudnym mirażem. Opowieści rybaków Paula i Abou oraz sprzedającej ryby Mariamy tworzą intymny kadr dla historii o skradzionym rozwoju Afryki Zachodniej i przymusie szukania lepszego życia w Europie.

A: „To, co zawsze” reż. Zuzanna Heller 3 min 20 s
Nad restauracyjnym stołem rozgrywa się niemy konflikt. Dwie, prawdopodobnie bliskie sobie postacie manewrują pomiędzy metaforami namiętności i śmierci, by finalnie dać sytuacji eskalować i dowieść, że dzieje się to, co zawsze. Tytułowa animacja to forma rozmyślań nad statusem quo  ludzkich konfliktów. Ich fatum zdaje się ciążyć nad każdym z nas, wpisane w codzienność umykają naszej uwadze. Niewinne wredne spojrzenie, przekleństwo rzucone pod nosem albo uciążliwe milczenie to skala mikro problemu, który powiększony potrafi wstrząsnąć światem. A przecież w gruncie rzeczy jest to jedno zjawisko. Po dokładniejszej obserwacji zauważa się jakieś szaleństwo w regule konfliktu. Można je przyrównać do fal na morzu, bez przerwy się powtarzające, nieuniknione, każda góra jest formą kreacji następnej. Ten ulotny moment katastrofy może być celem, gdy myślimy, że strata tworzy nowe. Co więc jeśli nic nie tworzy? Wtedy wszystkie spięcia są czystym bezsensem.

F: „Równonoc” reż. Daria Kasperek 21 min
Równonoc - czas, w którym dzień równa się z nocą. Zapach wilgotnej ziemi. Dźwięk morza. Wiatr. Czas najważniejszych spotkań i ostatecznych pożegnań. Podróż w kierunku własnej esencji życia.

D: „Ten obrazek jest bardzo ładny” reż. Jakub Ciosińki 29 min
Nagrane telefonem, zarejestrowane na taśmie VHS, sfilmowane kamera cyfrową. Podpatrzone w intymnych sytuacjach. Jakub Ciosiński pokazuje życie trzypokoleniowej rodziny w kontekście niepowodzeń miłosnych i problemów w budowaniu związków. Czy obiektyw okaże się narzędziem filmowej terapii lub zrozumienia rodzinnych historii? Dokumentalny autoportret familii łączy w sobie nie tylko różne technologie filmowania lecz także różne etapy życia oraz normy obyczajowe dotyczące relacji. Głos zabierają niemal wszyscy członkowie rodziny Ciosińskich.